Απάντηση στον κύριο Καρβέλα στα όσα ανέφερε στο δελτίο τύπου 9/1/26 του Δήμου Πύλου Νέστορος για το παλιό γυμνάσιο της Πύλου .

 

Το Παλιό Γυμνάσιο Πύλου: όταν τα έγγραφα καταρρίπτουν τα επικοινωνιακά παραμύθια και αποκαλύπτουν την πολιτική ευθύνη του κ. Καρβέλα.

Η πρόσφατη ανακοίνωση της Δημοτικής Αρχής Πύλου – Νέστορος (9/1/2026) για το Παλιό Γυμνάσιο Πύλου δεν συνιστά απάντηση στην ουσία της υπόθεσης. Συνιστά μια ακόμη επικοινωνιακή προσπάθεια απόκρυψης μιας αδιαμφισβήτητης πολιτικής και διοικητικής αποτυχίας.

Δεν προσκομίζει κανένα νέο στοιχείο. Δεν αντικρούει κανένα έγγραφο. Δεν αμφισβητεί καμία διοικητική πράξη. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει, έστω και άθελά της, όλα όσα έχουν ήδη τεθεί δημόσια: ότι ένα ενταγμένο έργο χάθηκε και ότι, μετά από επτά χρόνια διοίκησης, η σημερινή Δημοτική Αρχή επιχειρεί να βαφτίσει την απώλεια ως «στρατηγική επιλογή».

Όμως τα έργα δεν χάνονται από στρατηγικές. Χάνονται από αδράνεια, ανικανότητα και έλλειψη διοικητικής επάρκειας.

Η συζήτηση για το Παλιό Γυμνάσιο Πύλου δεν αφορά προθέσεις, αφηγήματα ή πολιτικές ερμηνείες. Αφορά ένα συγκεκριμένο έργο, με συγκεκριμένο τίτλο, συγκεκριμένο προϋπολογισμό και σαφή χρηματοδοτική διαδρομή. Και αυτά αποτυπώνονται σε έγγραφα, αποφάσεις και διοικητικές πράξεις – όχι σε δηλώσεις.

Το έργο «Αξιοποίηση και επανάχρηση του παλαιού Γυμνασίου – Λυκείου Πύλου» υποβλήθηκε από τον Δήμο Πύλου – Νέστορος στις 17 Ιανουαρίου 2018 στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία (ΕΠΑνΕΚ)» και εγκρίθηκε στις 16 Αυγούστου 2018, με συνολικό προϋπολογισμό 2.240.200 ευρώ. Εντάχθηκε κανονικά στο ΟΠΣ ΕΣΠΑ και παραδόθηκε στη νέα Δημοτική Αρχή την 1η Σεπτεμβρίου 2019 ως ενταγμένο έργο σε ισχύ.

Αυτά είναι γεγονότα. Δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.

Η εκ των υστέρων προσπάθεια της σημερινής Δημοτικής Αρχής να παρουσιάσει την ένταξη ως «τυπική», «θεωρητική» ή «επικοινωνιακή» δεν αντέχει σε στοιχειώδη έλεγχο.

Η ένταξη ενός έργου στο ΕΣΠΑ αποτελεί διοικητική πράξη με πλήρη νομική και οικονομική ισχύ.

Προϋποθέτει αξιολόγηση, έγκριση και αποδοχή από τις αρμόδιες Διαχειριστικές Αρχές.

Αν το έργο ήταν ανώριμο ή μη υλοποιήσιμο, απλώς δεν θα είχε ενταχθεί.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η σκόπιμη σύγχυση που επιχειρείται γύρω από το ζήτημα των μελετών.

Στο εγκεκριμένο Τεχνικό Δελτίο Πράξης προβλεπόταν ξεχωριστό υποέργο μελετών, όπως ακριβώς συμβαίνει σε δεκάδες συγχρηματοδοτούμενα έργα σε ολόκληρη τη χώρα.

Η πρόβλεψη μελετών ως υποέργο όχι μόνο δεν ακυρώνει την ένταξη, αλλά αποτελεί θεσμοθετημένη και απολύτως νόμιμη πρακτική.

Το έργο είχε ενταχθεί ως μελέτη–ανακατασκευή, με σαφές φυσικό αντικείμενο και καθορισμένη χρηματοδότηση.

Το κρίσιμο ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν υπήρχαν όλες οι μελέτες το 2019. Το κρίσιμο ερώτημα είναι γιατί, σε διάστημα επτά ολόκληρων ετών διοίκησης, η σημερινή Δημοτική Αρχή: δεν δημοπράτησε το έργο, δεν προχώρησε σε υλοποίηση φυσικού αντικειμένου, δεν αξιοποίησε το χρηματοδοτικό εργαλείο που είχε στα χέρια της, και τελικά δεν προστάτευσε το έργο από την απένταξη.

Και εδώ τα έγγραφα μιλούν από μόνα τους.

Στις 24 Δεκεμβρίου 2025, το έργο απεντάχθηκε επίσημα από το ΕΠΑνΕΚ, με απόφαση της αρμόδιας Διαχειριστικής Αρχής και με ρητή αιτιολογία τη «διαπιστωμένη αδυναμία ολοκλήρωσης του φυσικού και οικονομικού αντικειμένου».

Πρόκειται για διοικητικό συμπέρασμα που βασίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα και όχι σε πολιτικές αντιπαραθέσεις.

Το γεγονός αυτό καταρρίπτει και τον ισχυρισμό ότι το έργο είναι σήμερα «πλήρες, ώριμο και έτοιμο». Αν ίσχυε κάτι τέτοιο, δεν θα είχε απενταχθεί από το ίδιο το πρόγραμμα που το χρηματοδοτούσε. Τα δύο δεν μπορούν να συνυπάρχουν.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΠΣ, στο πλαίσιο του έργου δαπανήθηκαν 73.668,40 ευρώ, κυρίως για μελέτες, τεχνικούς συμβούλους και διοικητικές ενέργειες. Κανένα τμήμα του ενταγμένου φυσικού αντικειμένου των 2,24 εκατομμυρίων ευρώ δεν υλοποιήθηκε. Οι μελέτες, όσο απαραίτητες κι αν είναι, δεν συνιστούν πολιτιστικό κέντρο, βιβλιοθήκη ή συνεδριακό χώρο. Είναι απλώς προεργασία, χωρίς αντίκρισμα για την τοπική κοινωνία.

Η επίκληση γενικών δυσκολιών, αλλαγών κυβερνήσεων ή χρηματοδοτικών περιορισμών μετά από επτά συνεχόμενα χρόνια διοίκησης δεν μπορεί να λειτουργήσει ως άλλοθι. Όταν μια Δημοτική Αρχή, ύστερα από τόσο χρόνο, δηλώνει ότι «αναζητά νέα χρηματοδότηση» για ένα έργο που ήταν ήδη χρηματοδοτημένο, δεν περιγράφει στρατηγική. Ομολογεί αποτυχία διαχείρισης.

Η αλήθεια είναι απλή και απολύτως τεκμηριωμένη: το έργο εντάχθηκε το 2018, παραδόθηκε ενταγμένο το 2019, απεντάχθηκε το 2025.

Ανάμεσα σε αυτές τις ημερομηνίες υπάρχει μία διοίκηση. Και η πολιτική ευθύνη δεν διαχέεται, ούτε μεταβιβάζεται.

Η κοινωνία της Πύλου δεν ζητά θαύματα. Ζητά σοβαρότητα, ικανότητα και αποτέλεσμα. Στην περίπτωση του Παλιού Γυμνασίου Πύλου, το αποτέλεσμα ήταν μηδενικό.

Το έργο χάθηκε. Και αυτό δεν αλλάζει με δηλώσεις, αλλά μόνο με ανάληψη ευθύνης.

Η ιστορία γράφετε , ο χρόνος περνά και ο τόπος μένει ακόμα πιο πίσω.

Δημήτρης Καφαντάρης

Πρώην Δήμαρχος Πύλου – Νέστορος

Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης