Η Costa Navarino βάζει τη Μεσσηνία και στις ράγες

 Η Μεσσηνία διέπραξε ένα σοβαρό, διαχρονικό στρατηγικό λάθος στον τομέα των μεταφορών. Υπερεπένδυσε όλες τις ελπίδες της στην οδική σύνδεση με την Αθήνα και αδιαφόρησε πλήρως για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου, του αεροδρομίου, αλλά και των λιμανιών της Καλαμάτας και της Πύλου. Εξαιτίας αυτής της κοντόφθαλμης πολιτικής, ο ρυθμός ανάπτυξης παρέμεινε χαμηλός, με συνέπεια ο νομός να τρέχει διαρκώς πίσω από τις εξελίξεις. Σε συνδυασμό με το έλλειμμα πίστης στην τουριστική προοπτική, η Μεσσηνία —με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις όπως η καπνοβιομηχανία Καρέλια— παρέμεινε ένας τόπος εξαρτημένος από το δημόσιο ταμείο. Το δε εισόδημά της συμπληρώνεται από έναν πρωτογενή τομέα χαμηλής παραγωγικότητας, ο οποίος μοιραία δεν μπορεί να αποτελέσει την ατμομηχανή της τοπικής οικονομίας.

 

Η κατάσταση θα ήταν πραγματικά δραματική αν ο αείμνηστος καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος, κόντρα σε αμέτρητες αντιδράσεις, δεν πραγματοποιούσε την εμβληματική επένδυση της Costa Navarino. Η κίνηση αυτή άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για δεκάδες μικρότερες επενδύσεις στην Πυλία, επέβαλε την αναβάθμιση του Αερολιμένα Καλαμάτας και έφερε την κατασκευή του οδικού άξονα Καλαμάτα – Πύλος – Μεθώνη. Χωρίς την Costa Navarino, η παραχώρηση του αεροδρομίου, με τους γνωστούς, βασανιστικούς ελληνικούς ρυθμούς, θα αποτελούσε απλώς όνειρο θερινής νυκτός. Σήμερα, η μετατροπή του αερολιμένα σε πύλη της Νότιας Πελοποννήσου αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο βελτίωσης της τοπικής οικονομίας την επόμενη πενταετία, ενώ παράλληλα τροχοδρομείται και η αξιοποίηση της μαρίνας της Πύλου. 

Όλα δείχνουν ότι η οικογένεια Κωνσταντακόπουλου επιθυμεί τώρα να διορθώσει και το στρατηγικό ατόπημα της απαξίωσης του σιδηροδρόμου. Ο επιχειρηματίας Αχιλλέας Κωνσταντακόπουλος χρηματοδοτεί τη μελέτη σκοπιμότητας για το προαστιακό τρένο της Καλαμάτας. Είναι άγνωστο πότε ακριβώς θα σφυρίξει ξανά το τρένο στις μεσσηνιακές ράγες, ή αν θα κινείται με μπαταρίες ή υδρογόνο. Το βέβαιο είναι ότι ο τόπος αποκτά επιτέλους πρόσβαση σε ευρωπαϊκές υποδομές. Αυτές που ο μέσος Έλληνας αντικρίζει έκπληκτος όταν ταξιδεύει στο εξωτερικό, παίρνοντας το τρένο αμέσως μόλις κατεβεί από το αεροπλάνο. Όσοι τοπικοί άρχοντες δεν έβλεπαν τόσα χρόνια τη στάση του τρένου ακριβώς δίπλα στο αεροδρόμιο, προφανώς εθελοτυφλούσαν. Το μόνο που τους ενδιέφερε σταθερά ήταν η νομή της εξουσίας και η διαχείριση του δημόσιου χρήματος. lathanasis@gmail.com